bielactwo


bielactwo
bielactwo {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n I, Mc. bielactwowie, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'zjawisko występujące u ludzi, zwierząt i roślin, objawiające się powstawaniem jasnych plam na skórze, odbarwianiem włosów, liści na skutek braku genów odpowiedzialnych za wytwarzanie ciemnych barwników; występuje jako cecha dziedziczna lub{{/stl_7}}{{stl_7}} nabyta; albinizm' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bielactwo — n III, Ms. bielactwowie, blm «brak lub niedobór barwników melaminowych u człowieka lub zwierząt, objawiający się białością skóry, włosów lub piór i różowością tęczówki oka; także brak chlorofilu u roślin; albinizm» …   Słownik języka polskiego

  • albinizm — m IV, D. u, Ms. albinizmzmie, blm «brak lub niedobór barwników melaminowych u człowieka i zwierząt objawiający się białością skóry, włosów lub piór i różową tęczówką oka, także brak chlorofilu u roślin; bielactwo» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • albinizm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. albinizmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} wrodzony brak pigmentu w skórze, włosach (które są białe) i oczach (mających różowe tęczówki), u człowieka i zwierząt, a także brak chlorofilu u roślin; bielactwo… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień